25 years of Dil Chahta hai:२५ वर्षांपूर्वी पडद्यावर आलेल्या ‘दिल चाहता है’नं हिंदी सिनेमात मैत्री, नातेसंबंध आणि तरुणाईकडे पाहण्याचा नवा दृष्टिकोन दिला. या चित्रपटातील पूजा ही भूमिका सहज, निरागस आणि मनमोकळ्या अभिनयातून जिवंत करत सोनाली कुलकर्णी हिनं प्रेक्षकांच्या मनात वेगळी छाप उमटवली. हिंदी कारकिर्दीच्या सुरुवातीच्या टप्प्यावर मिळालेला हा सिनेमा तिच्यासाठी आयुष्यातलं सुंदर पर्व ठरलं.

पंचवीस वर्षांपूर्वी ‘ दिल चाहता है ‘ घडला. माझ्यासाठी तो केवळ एकचित्रपट राहिलेला नाही, तर माझ्या आयुष्यातील एका सुंदर वळणाची आठवण बनला आहे. त्यावेळी मी २५-२६ वर्षांची होते आणि हिंदीतील माझ्या कारकिर्दीची नुकतीच सुरुवात झाली होती. मुंबईच्या झगमगाटाशी आणि व्यावसायिक सिनेविश्वाशी मी पूर्णपणे परिचित झाले नव्हते. पुण्यातून आलेली असल्यामुळे माझं जग तेव्हा खूप साधं होतं. त्यामुळे ‘दिल चाहता है’ मध्ये दिसणारे पेहराव, जीवनशैली, तरुणाईचा मोकळा दृष्टिकोन आणि मुंबईचा आधुनिक रंग मला स्वतःसाठीही एका नव्या जगाची ओळख करून देणारा ठरला. पूजाच्या व्यक्तिरेखेशीही मला खूप जवळीक वाटली, कारण माझा स्वभाव तिच्यासारखाच आहे; आजूबाजूची माणसं आनंदी असावीत, मित्रमैत्रिणींनी सतत सोबत असावं आणि आयुष्य शक्य तितकं मनमोकळेपणानं जगावं, ही भावना माझ्यात तेव्हाही होती आणि आजही आहे.
त्या घरातला आपलेपणा आजही आठवतो
फरहान अख्तर आणि झोया अख्तर यांच्यामुळे मला तो अनुभव घेता आला. त्यांनी आम्हा कलाकारांना या विश्वात इतक्या आपलेपणानं सामावून घेतलं, की कधीच आपण एखाद्या मोठ्या स्टारच्या सेटवर आहोत, असं जाणवलं नाही. प्रीती झिंटाच्या कारकिर्दीचीही ती सुरुवातीचीच वर्ष होती. आमच्यासोबत आमिर खान, सैफ अली खान आणि अक्षय खन्ना यांसारखे स्टार्स होते; डिंपल कपाडिया हे नाव तर आधीपासूनच मोठं होतं. फरहानचं ते दिग्दर्शकीय पदार्पण होतं. वांद्रे येथे चित्रीकरण असायचं, तेव्हा आम्ही फरहानच्या घरी जेवायलाही जायचो. त्या घरातला आपलेपणा आजही आठवतो.
योगायोगानं ते फोटो झोयाच्या नजरेस पडले
मला ‘दिल चाहता है’ मिळण्याची गोष्टही अगदी फिल्मी आहे. तो फोटोशूटचा जमाना होता. त्यातले माझे काही फोटो कोणाकडे तरी होते. ते घेऊन जात असताना त्यातील काही फोटो खाली पडले आणि योगायोगानं ते झोयाच्या नजरेस पडले. तिनं फोटो पाहून विचारलं, ‘ही कोण आहे?’ आणि जेव्हा तिला कळलं, की ती सोनाली कुलकर्णी आहे, तेव्हा तिनं माझं काम पाहिलं असल्याचं सांगितलं. त्यानंतर मला ऑडिशनसाठी बोलावण्यात आलं. माझ्यासाठी ती ऑडिशनपेक्षा मैत्रीपूर्ण गप्पांचा सुंदर अनुभव होता. ती व्यक्तिरेखा आपल्याला मिळावी, असा विचारही माझ्या मनात आला नव्हता. काही दिवसांनी आलेल्या एका फोननं या सुंदर सिनेमाचा मी भाग होऊ शकले, ज्याचा आनंद शब्दातीत आहे. ‘वी वॉन्ट यू टू प्ले पूजा’… या एका वाक्यानं माझ्या आयुष्यात ‘दिल चाहता है’ नावाचं एक सुंदर पर्व सुरू झालं; ज्याला आता २५ वर्षं झाली.
Ajay Devgn Host Crime Patrol : अनुप सोनी नव्हे तर आता अजय देवगण करणार क्राइम पेट्रोलचे सूत्रसंचालन, प्रोमो समोर
मनाच्या जवळचं ‘वो लडकी है कहाँ’
‘वो लडकी है कहाँ’ हे गाणं आणि त्यातील हुक स्टेप आजही माझ्या आठवणीत ताजी आहे. चित्रकरणाच्या शेवटच्या टप्प्यात हे गाणं तयार झालं. एके दिवशी मला तालमीला बोलवलं. त्याच दिवशी माझा नाटकाचा प्रयोग असल्यानं मी फक्त चार तास देऊ शकते, असं सांगितलं. फराह खानची सहाय्यक गीता कपूर हिनं मला स्टेप्स शिकवल्या. मी त्या केल्या आणि अवघ्या दहा-पंधरा मिनिटांत त्यांनी मला जायला सांगितलं. चित्रीकरणाला मी बॉडी-हगिंग सलवार-कमीज आणि जुन्या काळातल्या हेअरस्टाइलमध्ये पोहोचल्यावर सैफ अली खानला हसू आवरेना. त्याला वाटलं, तो त्याच्या आई शर्मिला टागोर यांच्या काळात नाचतोय. गाडीच्या बोनटवर बसल्यावर आम्ही सगळे इतके हसलो, की आजही तो दिवस आठवला की, मजा येते.
शब्दांकन : कल्पेशराज कुबल

