lalit prabhakar paints his entire room black

ललित प्रभाकरच्या घरातील काळ्या रंगाची खोली, खिडक्यांवरील काळा रंग आणि तिथली हिरवळ याबरोबरच आणखी एक महत्त्वाचा आणि लक्षवेधी भाग म्हणजे त्याने पुस्तकांसाठी केलेली खास जागा.ही जागा केवळ सजावटीसाठी नाही, तर वाचन आणि शांत विचारांसाठी तयार केलेली एक स्वतंत्र कोपरा आहे. काळ्या रंगाच्या पार्श्वभूमीवर पुस्तकांचे रॅक अधिक उठून दिसतात. काही ठिकाणी लाकडी किंवा गडद टोनचे शेल्फ वापरून त्याने त्या संपूर्ण खोलीच्या मूडशी सुसंगत अशी रचना केली आहे. पुस्तकांच्या रांगा, त्यांचे वेगवेगळे आकार आणि रंग या सर्वांमुळे त्या काळ्या वातावरणात एक वेगळाच कलात्मक विरोधाभास निर्माण होतो.

ललित प्रभाकरच्या घरातील त्या विशेष काळ्या रंगाच्या खोलीत आणखी एक महत्त्वाचा घटक म्हणजे लाकडी फर्निचरचा केलेला वापर. संपूर्ण काळ्या पार्श्वभूमीमध्ये लाकडाचा नैसर्गिक पोत आणि उबदारपणा जाणवावा यासाठी त्याने हा निवडलेला पर्याय अधिक अर्थपूर्ण ठरतो. काळा रंग साधारणपणे थंड, गंभीर किंवा एकसंध वाटू शकतो.

अशा वातावरणात लाकडी फर्निचर एक वेगळाच समतोल निर्माण करते. लाकडाचा तपकिरी, गडद ब्राऊन किंवा नैसर्गिक टोन खोलीला “उबदारपणा” देतो. त्यामुळे ती जागा फक्त अंधारी किंवा बंदिस्त न वाटता, जिवंत आणि आरामदायी भासते.या खोलीत लाकडी शेल्फ, टेबल किंवा बसण्यासाठी साधे पण मजबूत फर्निचर वापरले गेले असण्याची शक्यता आहे. पुस्तकांच्या रॅकसोबत लाकडी फिनिश अधिक नैसर्गिक वाटते आणि संपूर्ण रचनेत एक प्रकारचा स्थिरपणा आणते.

सामान्यतः घर सजवताना लोक उजळ आणि हलक्या रंगांना प्राधान्य देतात. पांढरा, क्रीम, फिकट निळा, पिवळा किंवा इतर सौम्य रंग घर अधिक प्रशस्त आणि प्रकाशमान वाटण्यासाठी वापरले जातात. घरात सकारात्मकता आणि ताजेपणा निर्माण करण्यासाठी अशा रंगांची निवड केली जाते. त्यामुळे काळा रंग हा घराच्या भिंतींसाठी फारसा पसंतीचा पर्याय मानला जात नाही. अनेकांना काळा रंग वापरल्यास खोली लहान दिसेल, अंधुक वाटेल किंवा वातावरण जड होईल असे वाटते.

​

साधारणपणे घर सजवताना लोक खिडक्यांना उजळ, आकर्षक आणि हलक्या रंगांचे फ्रेम्स देणे पसंत करतात. खिडक्या म्हणजे घरात नैसर्गिक प्रकाश आणणारा आणि बाहेरील जगाशी जोडणारा भाग मानला जातो. त्यामुळे त्या भागाला उठावदार ठेवण्याची सर्वसाधारण प्रथा असते. मात्र ललितने या पारंपरिक कल्पनेलाही बाजूला ठेवत, संपूर्ण काळ्या रंगाच्या संकल्पनेला पुढे नेले आहे.

त्याच्या मते, ज्या खोलीचा अनुभव तो तयार करू इच्छित होता, त्यात प्रत्येक गोष्ट त्या एका मूडशी जुळणारी असावी. भिंती, छत आणि अगदी खिडकीची चौकटही जर वेगळ्या रंगात असती, तर त्या जागेचा एकसंध परिणाम कमी झाला असता. म्हणूनच त्याने खिडकीलाही काळा रंग देण्याचा निर्णय घेतला. त्याचा उद्देश फक्त सजावट नव्हता, तर एक विशिष्ट वातावरण निर्माण करणे हा होता.

ललित प्रभाकरच्या घरातील काळ्या रंगाच्या खोलीबाबत जशी चर्चा झाली, तशीच आता आणखी एक गोष्टही लक्ष वेधून घेतेत्याच्या घरातील “हिरवळ” म्हणजेच झाडे आणि नैसर्गिक घटकांचा वापर.पूर्णपणे काळ्या रंगाची खोली असली तरी त्या जागेला जड किंवा उदास वाटू नये म्हणून त्याने हिरवळही जाणीवपूर्वक समाविष्ट केली आहे.

काही ठिकाणी लहान कुंड्यांमधील झाडे, पानांची शोभा वाढवणारी रोपे आणि नैसर्गिक टेक्स्चर असलेली सजावट यांचा वापर करून त्याने त्या वातावरणात समतोल निर्माण केला आहे.काळ्या रंगाच्या पार्श्वभूमीवर हिरव्या रंगाची झाडे अधिक उठून दिसतात. त्यामुळे खोलीत एक वेगळाच दृश्य परिणाम तयार होतो. अंधार आणि हिरवळ यांचा हा विरोधाभास त्या जागेला अधिक जिवंत आणि कलात्मक बनवतो. त्यामुळे ती खोली केवळ एक “डार्क रूम” न राहता, एक प्रकारची वैयक्तिक शांत जागा बनते.