2 ऑगस्ट 1997. कोलंबोमध्ये भारत आणि श्रीलंका यांच्यात कसोटी सामना सुरू झाला. श्रीलंकेला कसोटी संघ बनून 15 वर्षे झाली होती. तोपर्यंत 75 कसोटी सामन्यांमध्ये त्यांना फक्त 9 विजय मिळाले होते. घरच्या मैदानावर 32 पैकी 6 आणि परदेशात 43 पैकी 3 सामने जिंकले होते. सचिन तेंडुलकरच्या नेतृत्वाखालील संघाने प्रथम फलंदाजी करताना 537/8 धावांवर डाव घोषित केला. आता भारतीय गोलंदाज दबाव निर्माण करतील असे वाटले. पण पुढे जे घडले, त्याने सामन्याची संपूर्ण कथा बदलली. श्रीलंकेने 271 षटके फलंदाजी करत 952/6 असा विक्रमी स्कोअर उभारला. सनथ जयसूर्याने 340 धावा आणि रोशन महानामा यांनी 225 धावा केल्या. दोघांनी दुसऱ्या विकेटसाठी 576 धावांची भागीदारी केली. भारतासाठी सर्वात विचित्र कथा पदार्पण करणाऱ्या निलेश कुलकर्णीची होती. त्यांनी कसोटीच्या पहिल्याच चेंडूवर विकेट घेतली. त्यानंतर भारताला दुसऱ्या विकेटसाठी दोन दिवस वाट पाहावी लागली. पाच दिवसांच्या या कसोटीत 1,489 धावा झाल्या आणि फक्त 14 विकेट पडल्या. सामना अनिर्णित राहिला. पण श्रीलंकेचा 952/6 हा कसोटी क्रिकेटमधील सर्वात मोठा सांघिक स्कोअर बनला. हा विक्रम आजपर्यंत मोडला गेलेला नाही. भारताकडून तीन फलंदाजांनी शतके झळकावली सचिन तेंडुलकरने नाणेफेक जिंकून प्रथम फलंदाजी निवडली. भारताने 167.3 षटकांत 537/8 धावा केल्या आणि डाव घोषित केला. भारताकडून तीन फलंदाजांनी शतके झळकावली. नवज्योत सिंग सिद्धूने 111 धावा, सचिन तेंडुलकरने 143 धावा आणि मोहम्मद अझरुद्दीनने 126 धावा केल्या. तेंडुलकर आणि अझरुद्दीनने चौथ्या विकेटसाठी 221 धावांची भागीदारी केली. पहिल्या चेंडूवर विकेट, मग 576 धावांची भागीदारी श्रीलंकेसाठी सनथ जयसूर्या आणि मारवान अटापट्टू सलामीला उतरले. दुसऱ्या दिवसाच्या शेवटच्या सत्रात सचिनने नवोदित नीलेश कुलकर्णीला चेंडू दिला. कुलकर्णीने पहिल्याच चेंडूवर अटापट्टूला बाद केले. यानंतर रोशन महानामा क्रीजवर आले. मग जयसूर्या आणि महानामा यांनी भारतीय गोलंदाजांना विकेटसाठी तरसून सोडले. अटापट्टू 39 धावांच्या संघाच्या धावसंख्येवर बाद झाला. यानंतर दोघांनी दुसऱ्या विकेटसाठी 576 धावा जोडल्या. तिसऱ्या दिवशी दोघांनी 283 धावा आणि चौथ्या दिवशी 265 धावा जोडल्या. चौथ्या दिवशी स्टंप्सपर्यंत जयसूर्या 326 आणि महानामा 211 धावांवर नाबाद होते. पाचव्या दिवशी महानामा 561 चेंडूंमध्ये 225 धावा काढून बाद झाले. त्यांच्या खेळीत 27 चौकार होते. अनिल कुंबळेने त्यांना बाद केले. त्यानंतर फक्त दोन चेंडूंनंतर जयसूर्याही पॅव्हेलियनमध्ये परतले. जयसूर्या कसोटीत तिहेरी शतक झळकावणारे पहिले श्रीलंकेचे फलंदाज ठरले. त्यांनी 578 चेंडूंमध्ये 340 धावा केल्या. त्यांच्या खेळीत 36 चौकार आणि 2 षटकार समाविष्ट होते. ते 799 मिनिटे क्रीजवर होते. त्यांच्या 340 धावा त्यावेळी कसोटी इतिहासातील चौथी सर्वात मोठी वैयक्तिक खेळी होती. त्यांच्या पुढे ब्रायन लारा 375, गॅरी सोबर्स 365* आणि लेन हटन 364 धावांवर होते. 576 धावांच्या भागीदारीने विक्रम मोडले जयसूर्या आणि महानामा यांनी दुसऱ्या विकेटसाठी ५७६ धावांची भागीदारी करून त्यावेळचा कसोटी क्रिकेटमधील सर्वात मोठ्या भागीदारीचा विक्रम केला. त्यांच्या आधी हा विक्रम ४६७ धावांचा होता, जो न्यूझीलंडच्या मार्टिन क्रो आणि अँड्र्यू जोन्स यांनी केला होता. दोघांची भागीदारी ५०० धावांचा टप्पा पार करणारी कसोटी क्रिकेटमधील पहिली भागीदारी ठरली. तथापि, २००६ मध्ये श्रीलंकेच्याच कुमार संगकारा आणि महेला जयवर्धने यांनी दक्षिण आफ्रिकेविरुद्ध ६२४ धावा जोडून हा विक्रम आपल्या नावावर केला. जयसूर्या-महानामानंतरही श्रीलंका थांबला नाही जयसूर्या आणि महानामा बाद झाल्यानंतरही श्रीलंकेच्या धावा थांबल्या नाहीत. अरविंद डी सिल्वाने १२६ धावा केल्या आणि अर्जुन रणतुंगासोबत १७५ धावांची भागीदारी केली. रणतुंगाने ८६ धावा केल्या. त्यानंतर पदार्पण करणाऱ्या महेला जयवर्धनेने ६६ धावा जोडल्या. श्रीलंकेने यावेळी ९०३/७ च्या त्यावेळच्या कसोटी विक्रमाला मागे टाकले. जयसूर्याला पाहण्यासाठी 30 हजार चाहते पोहोचले पाचव्या दिवशी जयसूर्या 326 धावांवर नाबाद होता. तो ब्रायन लाराच्या 375 धावांच्या विक्रमापासून फक्त 50 धावा दूर होता. विक्रम मोडण्याच्या अपेक्षेने आर. प्रेमदासा स्टेडियममध्ये 30 हजारांहून अधिक प्रेक्षक पोहोचले. प्रेक्षकांसाठी सुमारे 30 हजार मोफत तिकिटे ठेवण्यात आली होती. प्रत्येक नजर जयसूर्यावर होती. पण लाराचा विक्रम मोडण्यापूर्वीच त्याची खेळी संपली. राजेश चौहानच्या चेंडूवर जयसूर्याने शॉट मारला आणि पॉइंटवर सौरव गांगुलीने झेल पकडला. जयसूर्या 578 चेंडूंमध्ये 340 धावा काढून बाद झाला. 3 भारतीय फिरकीपटूंनी 220 षटके टाकली भारतीय गोलंदाजांनी एकूण 271 षटके टाकली. राजेश चौहानने 78 षटके, अनिल कुंबळेने 72 षटके आणि पदार्पणवीर नीलेश कुलकर्णीने 70 षटके टाकली. तिघांनी मिळून 220 षटके टाकली आणि 594 धावा खर्च केल्या. असे असूनही, तिघांना फक्त प्रत्येकी एक-एक विकेट मिळाली. सचिनने खेळपट्टीला ‘डेड ट्रॅक’ म्हटले होते सामन्यानंतर सचिन तेंडुलकरने जयसूर्या आणि महानामाच्या फलंदाजीचे कौतुक केले. त्याचबरोबर त्याने आर. प्रेमदासा स्टेडियमच्या खेळपट्टीवर प्रश्नचिन्ह उपस्थित केले. त्यांच्या मते, खेळपट्टीवर गोलंदाजांसाठी फारशी मदत नव्हती. भारतीय फिरकी गोलंदाजांनी लांब स्पेल टाकले, पण श्रीलंकेच्या फलंदाजांना रोखणे कठीण झाले. श्रीलंका विक्रमाच्या मागे का गेला? सुरुवातीला जयसूर्या आणि महानामाचे उद्दिष्ट फक्त फॉलोऑन वाचवणे हे होते. पण चौथ्या दिवशी टी-ब्रेकपर्यंत जयसूर्याला कळून चुकले होते की तो मोठ्या विक्रमाच्या जवळ पोहोचला आहे. त्यानंतर श्रीलंकेने डाव घोषित केला नाही. महानामाला नंतर या गोष्टीचा खेद वाटला की तो जयसूर्याच्या सोबत जास्त वेळ टिकू शकला नाही. त्यांचे असे मत होते की जर तो आणखी काही वेळ क्रीजवर राहिला असता, तर जयसूर्याला लाराच्या ३७५ धावांच्या विक्रमाजवळ पोहोचण्यास मदत करू शकला असता.
Source link
जेव्हा टीम इंडिया 4 दिवस सलग फील्डिंग करत राहिली:टेस्ट क्रिकेटमधील सर्वात मोठ्या स्कोअरची कहाणी, 29 वर्षांपासून रेकॉर्ड तुटला नाही
